Archive for the ‘Podatki’ Category
Podatki były znane już w starożytności, odprowadzały je określone grupy społeczne. Najczęściej przyjmowały formę danin. W Egipcie rolnicy musieli oddawać część swoich plonów, a rzemieślnicy część wyrobów na potrzeby państwowej administracji i wojska. W Rzymie początkowo każdy płacił podatki, ale nie były one zbyt uciążliwe, gdyż wynosiły jeden procent wartości przedmiotu, który był opodatkowany. Wzrastały one w sytuacjach nadzwyczajnych, gdy imperium szykowało się do wojen. Płacono podatek gruntowy. Co ciekawe ludność uboga nie była tymi podatkami nadmiernie obciążana. Wartość należnego podatku liczono na podstawie wykonywanej pracy. Dzieci i wdowy były od podatków zwalniani. Rozwinął się też system ceł. Za każdy sprowadzony towar, który nie służył do celów prywatnych albo nie był niezbędny w podróży, pobierano cło. W starożytnej Grecji formą podatku była służba na rzecz państwa i podatki pobierane od obywateli na podstawie ich przynależności do określonej grupy społecznej. W średniowieczu system 
podatkowy nie był szczególnie rozwinięty, gdy władca większość dochodów czerpał z majątków ziemskich i różnego rodzaju cel. Funkcjonowała też powszechna forma daniny. Pierwszy system podatkowy wprowadziła Wielka Brytania w XVII wieku, Prusy zaś wprowadzili podatek w 1891 roku. Wiek XIX to czas, kiedy państwo zaczyna traktować podatki jako ważny instrument polityki pieniężnej. W dawnej Polsce płacono różnego typu podatki, najczęściej były one związane z jakimiś nadzwyczajnymi okolicznościami w państwie. Pogłówne np. płacili w XVI wieku Żydzi za opiekę monarszą. Później sejm polski wprowadzał ten podatek w chwili zagrożenia krzyżackiego i tatarskiego. Obejmował on ludzi najbogatszych i był zależny od zajmowanego stanowiska i majątku. Popularnym podatkiem było podymne, płacone od każdego gospodarstwa (dymu) przez chłopów, mieszczan i szlachtę. Było zależne od miasta i wielkości domu.
Księga rachunkowa musi być prowadzona przez każdą firmę. Prowadzi ją księgowa zatrudniona w danym przedsiębiorstwie, ewentualnie prowadzenie księgi powierza się biuru rachunkowemu. Jest prowadzona na podstawie prawidłowo sporządzonych dowodów księgowych, czyli dokumentów przekazanych w oryginale kontrahentowi, dokumentów otrzymanych od kontrahenta oraz dokumentów dotyczących operacji wewnętrznych. Muszą one być prowadzone zgodnie z następstwem czasowym. Jeśli prowadzenie ksiąg rachunkowych powierzy się jednostce 
zewnętrznej, to niezbędne jest powiadomienie o tym urzędu skarbowego i podanie pełnej informacji, gdzie księgi się znajdują, tak, aby organy upoważnione do kontroli i badań miały do nich pełny i nieograniczony dostęp. Nie można zwlekać z otwarciem ksiąg rachunkowych. W momencie, kiedy firma, przedsiębiorstwo zaczynają swoją działalność księga rachunkowa musi funkcjonować. Nie można żadnej operacji przeprowadzić bez odnotowania je, gdyż jest to niezgodne z prawem. Nowa księgę otwiera się też na początku każdego okresu rozliczeniowego, wtedy, gdy następuje podział lub konsolidacja firmy, a także, kiedy rozpocznie się likwidacja przedsiębiorstwa. Księgi składają się z kilku dokumentów. Najważniejszy jest dziennik w którym zapisuje cię w porządku czasowym wszystkie przeprowadzone operacje gospodarcze. W kontach księgi głównej wpisuje się początkowe aktywa i pasywa firmy, a następnie odnotowuje się wszystkie operacje finansowe, oczywiście chronologicznie. Są one tak samo ujęte, jak w księdze głównej.
W Polsce, po założeniu działalności gospodarczej i na początku każdego nowego roku podatkowego należy wybrać dogodną dla siebie formę opodatkowania. W Polsce są dostępne dwie możliwości – podatek możemy rozliczyć na zasadzie skali podatkowej, czyli w zależności od dochodu płacim
y różne stawki podatkowe. Mamy przy tym możliwość korzystania z wszelkich dostępnych ulg i odpisów podatkowych, jak również można korzystać z rozliczania się ze współmałżonkiem. Drugą, dostępną dla przedsiębiorców formą jest podatek liniowy, zwany również płaskim. Istotą tego podatku jest to, że niezależnie od dochodu płaci się jedną, równą stawkę podatkową. W Polsce to jest 19 procent. Podatek liniowy dostępny jest jedynie dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą ale tylko w przypadku, kiedy nie nastąpiło zjawisko tak zwanego samo trudnienia – to znaczy, kiedy pracownik założył działalność gospodarczą w celu samodzielnego opłacania składek ZUS a dalej świadczy usługi na rzecz tego samego pracodawcy u którego był zatrudniony wcześniej. Sytuacja jest analogiczna jak przy preferencyjnym ZUSie. Komu warto polecić podatek liniowy? Zdecydowanie przedsiębiorcą, których dochód w ciągu roku przekroczy 100 tysięcy złotych. W takim wypadku podatek rozliczenia na zasadzie skali podatkowej staje się absolutnie nieopłacalny i należy sięgnąć po inną, korzystniejszą dla siebie formę opodatkowania jaką jest podatek liniowy. Sposób opodatkowania przedsiębiorcy mogą wybierać co roku do dnia 20stego stycznia.