Posts Tagged ‘historia’
Podatki były znane już w starożytności, odprowadzały je określone grupy społeczne. Najczęściej przyjmowały formę danin. W Egipcie rolnicy musieli oddawać część swoich plonów, a rzemieślnicy część wyrobów na potrzeby państwowej administracji i wojska. W Rzymie początkowo każdy płacił podatki, ale nie były one zbyt uciążliwe, gdyż wynosiły jeden procent wartości przedmiotu, który był opodatkowany. Wzrastały one w sytuacjach nadzwyczajnych, gdy imperium szykowało się do wojen. Płacono podatek gruntowy. Co ciekawe ludność uboga nie była tymi podatkami nadmiernie obciążana. Wartość należnego podatku liczono na podstawie wykonywanej pracy. Dzieci i wdowy były od podatków zwalniani. Rozwinął się też system ceł. Za każdy sprowadzony towar, który nie służył do celów prywatnych albo nie był niezbędny w podróży, pobierano cło. W starożytnej Grecji formą podatku była służba na rzecz państwa i podatki pobierane od obywateli na podstawie ich przynależności do określonej grupy społecznej. W średniowieczu system 
podatkowy nie był szczególnie rozwinięty, gdy władca większość dochodów czerpał z majątków ziemskich i różnego rodzaju cel. Funkcjonowała też powszechna forma daniny. Pierwszy system podatkowy wprowadziła Wielka Brytania w XVII wieku, Prusy zaś wprowadzili podatek w 1891 roku. Wiek XIX to czas, kiedy państwo zaczyna traktować podatki jako ważny instrument polityki pieniężnej. W dawnej Polsce płacono różnego typu podatki, najczęściej były one związane z jakimiś nadzwyczajnymi okolicznościami w państwie. Pogłówne np. płacili w XVI wieku Żydzi za opiekę monarszą. Później sejm polski wprowadzał ten podatek w chwili zagrożenia krzyżackiego i tatarskiego. Obejmował on ludzi najbogatszych i był zależny od zajmowanego stanowiska i majątku. Popularnym podatkiem było podymne, płacone od każdego gospodarstwa (dymu) przez chłopów, mieszczan i szlachtę. Było zależne od miasta i wielkości domu.